بلک متال (به انگلیسی: Black metal) یکی از زیرشاخههای نهایی موسیقی هوی متال است.
ضربآهنگ بالا، خواندن همراه با جیغهای گوشخراش، صداهای گیتار دیسترت شده و استفادهٔ
زیاد از تکنیکهایی مانند ترمولوپیکینگ، دابل کیک درامینگ و ساختار غیر متعارف آهنگها از
مشخصههای این سبک هستند.
در طول دهه ۸۰ میلادی برخی گروههای ترش متال نمونههای اولیه بلک متال را خلق کردند. این
گروهها که اصطلاحا به آنها uf3d3موج اولuf3d2 هم گفته میشود ونوم، بَثِری، هِلهَمِر و سلتیک فراست
بودند. uf3d3موج دومuf3d2 که در اوائل دههٔ ۹۰ میلادی پدیدار شد عمدتا شامل گروههای نروژی میهم،
بورزوم، دارکثرون، ایمورتال و ایمپرر بود. در واقع این گروههای موج دوم بودند که بلک متال را به
عنوان یک سبک مشخص و متمایز توسعه دادند و بهزودی بلک متال از اروپا به آمریکای شمالی
راه یافت.
بلک متال همواره در تضاد با جریانهای روتین فرهنگی بودهاست، بهخصوص دو خصیصهٔ
انسانگریزی و مسیح ستیزی که در میان بیشتر هنرمندان این سبک به چشم میخورد. برخی از
هنرمندان بلک متال در بهآتش کشیدن کلیساها، قتل و برخی uf3d3جریانهای ملی/اجتماعیگرایانهٔ
افراطیuf3d2 نقش داشتهاند. غالب هنرمندان این سبک با پوشیدن لباسهای سیاه رنگ، استفاده از
نقوش و سمبلهای مربوط به مرگ و گریمهای ترسناک، چهرهای شیطانی و تهدیدآمیز از خود
ارائه میکنند.
به دلیل آنچه که شرحاش رفت و برخی دلایل دیگر، این گونهٔ موسیقی اغلب یک سبک uf3d3موسیقی زیرزمینیuf3d2 به شمار میآید.
نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 15:29 توسط عرفان|
برچسب:
نویسنده: کارن محمدپور